بازار تبریز

بازار تبریز

واجینو : بازار تبریز بزرگ ترین مجموعه بازار به هم پیوسته سرپوشیده جهان با مساحتی حدود یک کیلومتر مربع و یکی از شاهکارهای معماری ایران و همچنین یکی از بزرگترین و مهمترین بازارهای ایران وقاره آسیاست.

بازار تبریز

این بازار بزرگترین بازار سرپوشیده آجری جهان و یکی از شاهکارهای معماری ایرانی به شمار میاد. مجموعه بازار تبریز ۲۰ راسته و بازار، ۳۵ سرا، ۲۵ تیمچه، یازده دالان و حدود پنج هزار و ۵۰۰ مغازه و ۴۰ نوع صنف داره که بازار طلا و فرش اون خیلی خیره کننده هستن.

بازار چه های تبریز شامل بازار امیر، بازار بلورفروشان، بازار حرمخانه، بازار شیشه گرخانه، بازار صادقیه، بازار عباچی، بازار کفاشان، بازار یمنی دوز و راسته بازار تبریز می شن.بر اساس گفته برخی تاریخ نویسان، بازار فعلی تبریز مربوط به اواخر زندیه و عصر قاجاره. این بازار در هسته میانی شهر تبریز قرار داره و از سمت شرق به عالی قاپو (مجموعه کاخ های ولی عهدنشین) و از سمت غرب به مسجد جامع، و ازقسمت شمال بخش هایی از رودخانه مهران رود رو در بر می گیره که این دو بخش به وسیله پل های چوبی به هم متصل می شوند.

بازار تبریز

تاریخچه بازار تبریز

بازارها در بافت تاریخی شهرهای ایران، محور اصلی یا ستون فقرات شهر هستند که بیشتر رفت و آمدها و شریان اقتصادی در آن ها جریان دارد. مدارک وجود بازارهای دایمی با فضا سازی را از قرن اول هجری قمری به این سو می‌توان یافت.

این بازار حدود ۳ سده پیش و پس از وقوع زمین‌لرزه تاریخی تبریز در سال ۱۱۹۳ قمری توسط نجفقلی خان دنبلی حاکم وقت تبریز بازسازی شده‌است. بازار تبریز در سال ۱۳۵۴ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. تاریخ بنای این مجموعه مشخص نیست؛ ولی بسیاری از جهان‌گردانی که از سده چهارم هجری تا دوره قاجاریان از این بازار بازدید کرده‌اند، درباره آن اطلاعاتی ارائه داده‌اند.

بخوانید  جنگل ابر، 1 جنگل سبز و سفید

از نیمه دوم سده سیزدهم، تاجران انگلیسی‌تبار از طریق جاده ابریشم و پس از عبور از شهر‌های استانبول و طرابوزان، کالا‌های تجاری خود را به بازار تبریز منتقل می‌کردند. این بازار در زمان عباس میرزا به مرکز تجارت انگلیسی‌ها مبدل شده بود.

بازار تبریز

تبریز پس از سده سیزدهم، پایگاه اصلی تجارت اروپا با مناطق شمالی ایران به‌شمار می‌رفت؛ به گونه‌ای که در سال ۱۲۵۶ خورشیدی، این شهر ۲۵ تا ۳۳ درصد از کل مراودات تجاری کشور را عهده‌دار بود و از این حیث برتر از تهران محسوب می‌شد. هم‌چنین تا سال ۱۲۸۵ خورشیدی، تبریز مرکز اصلی تجارت ایران با آسیای میانه شناخته می‌شد.

بازارهای ایرانی با وجود تنوع، شباهت زیادی با هم دارند. مجموعه هایی که نه در ارتفاع، بلکه در سطح گسترش می یابند و به طور معمول، سقفی مشترک آنها را به یکدیگر پیوند می دهد.

ویژگی‌ها بازار تبریز

در بازار تبریز اغلب تیمچه‌ها و سرای‌ها بازار دارای سه طبقه‌می‌باشند که طبقه زیرین مخصوص انبار کالا، طبقه دوم تجارتخانه و محل کار و طبقه سوم جهت استراحت و آسایش طراحی شده‌است. راسته‌های اصلی توسط راسته‌های فرعی به هم متصل شده‌اند و در فضاهای بین آن‌ها تیمچه‌ها و سراها بنا شده‌است. تقاطع راسته‌ها در سه راهی‌ها و چهار راهی‌ها را طاق‌های آجری گنبدی پوشانده است که بزرگترین گنبد بازار، گنبد تیمچه امیر و زیباترین نوع معماری آن تیمچه مظفریه است.

بازار تبریز

بازار تبریز از دید دیگران

هوتم شیندلر

آلبرت هوتوم-شیندلر در سال ۱۳۲۸ خورشیدی دربارهٔ تبریز و بازار تبریز می‌نویسد

شهر بسیار گسترده‌است و احتمالاً از این بابت بر تهران برتری دارد. بازارهای آن بسیار زیبا و بزرگ‌تر از بازارهای تهران است. تبریز صرف‌نظر از معاملات مالی و وسیلهٔ پرداخت که از این‌جهت تهران بر آن تفوق دارد، مرکز واقعی بازرگانی ایران است. با این‌که در منتهی‌الیه شمال غربی کشور قرار گرفته‌است، تقریباً در سراسر ایران نفوذ دارد.

بخوانید  جادویی ترین مکان در کانادا

ژان یونیر

ژان یونیر جهانگرد فرانسوی در این رابطه می‌نویسد

زمانی تبریز نسبت به تهران یک شهر متجدد به‌شمار می‌آمد و مردم تبریز از زمان‌های قدیم حتی پیش از دوران صفویان با اروپاییان در ارتباط بودند و با آن‌ها داد و ستد می‌کردند. در حالی که در همان موقع در پایتخت کشور اصناف تهرانی از مشاهدهٔ اروپاییان دچار حیرت شده و از فروختن کالا به آنان خودداری می‌کردند. در چنین شرایطی «دوکا»، «ونیز»، «لیور» و «روبل» واحد پول کشورهای مختلف جهان در بازار تبریز مثل پول ایران رایج بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *